Törteu ұжымы «Целинный» орталығының қонақтарына бұрыннан таныс – олар өткен жылы осы жерде үлкен табыспен өткен Barsakelmes перформансының костюмдерін жасаған болатын. Бұл жолы көрерменді ерекше сахналық дизайн қарсы алды: зал кеңістігі екі түрлі болмысқа бөлінгендей әсер қалдырды. Модельдер төмендегі подиуммен жүріп өтсе, олардың «бейнесі» іспетті төбеден төмен қарай асылып тұрған манекендер көрермен назарын баурап алды.
Шоудың шымылдығын Роза Рымбаева «Заман-ай» әнімен ашты. Дәуірлер ауысуы мен тарихтың қасіретті беттерін баяндайтын бұл туынды бүкіл көрсетілімнің мағыналық бағытын айқындап берді. Тарихи жады, ұрпақтар сабақтастығы мен ішкі трансформация тақырыбы барлық топтаманың ортақ желісіне айналып, өткенді заманауи сән тілімен сөйлетуге мүмкіндік берді.
Алматылық төрттіктің алғашқы болып өз өнерін Алмас Керімбек (Qanaker бренді) ұсынды. Дизайнер «Кеңес» топтамасын жасауда XX ғасырдың басындағы Алаш зиялыларының бейнесінен шабыт алған. Мұнда сәулетті силуэттердегі қатаңдық, торғын мата мен бисермен өрнектелген нәзіктік және өткен ғасырдың басына тән стимпанк эстетикасы үйлесім тапқан.
Одан кейін подиумға Расул Социалдың (Rassul Social бренді) «Шыңырау» топтамасы шықты. Бұл туындыға Әбіш Кекілбаевтың аттас повесі арқау болған. Топтама Маңғыстаудың ең терең құдығын қазуды мақсат еткен Енсеп құдықшының тағдыры туралы философиялық хикаяны баяндайды. Киімдердің түсі ақшыл бейнелерден бірте-бірте қараңғы, ауыр образдарға ауысады. Табиғи, бейне бір күнге оңған немесе шаң басқандай көрінетін түстер гаммасы мен көпқабатты фактуралар тереңдік сезімін сыйлайды.
Әсем Сапаргали (Assem Sapargali бренді) Cliché топтамасымен ішкі қайшылық пен өз болмысын іздеу тақырыбын жалғастырды. Перформанс Иероним Босхтың аллегориялық бейнелеріне сілтеме жасайды. Мұндағы басты идея – Оскар Уайльдтың «Дориан Грейдің портреті» романындағыдай, адамның өз бейнесімен бетпе-бет келуі. Подиумда қара түсті гаммадағы гранж стиліндегі әйел бейнелері: қатаң пальтолар, денеге қонымды пішіндер мен ерекше бас киімдер ұсынылды.
Көрсетілімнің соңғы блогын Абзал Сейдин «058» топтамасымен қорытындылады. Дизайнер Карлаг (1930-1959 жылдардағы КСРО-дағы ең ірі еңбекпен түзеу лагерьлерінің бірі) бейнесін негізге алған. Бірақ бұл тікелей тарихи баяндау емес, тұйық кеңістік пен қатаң тәртіптің метафорасы іспетті. Перформанс ақшыл-сарғыш, бейне бір үйлену көйлегіне ұқсас образдармен басталып, кейін оған қарама-қайшы қара түсті, реттік нөмірлері бар қатаң киімдермен жалғасты.
Сән перформансы Darioda және Samrattama-ның өнер көрсетуімен толықты. Финалда барлық қатысушылар ортақ биге бірігіп, «қазақ вальсі» – Qazaq välsi ұғымын ұжымдық жадының, түйіскен тағдырлар мен жаңа бастамаға деген үміттің нышаны ретінде ашып көрсетті.
