Matières Fécales ұсынған алдыңғы топтама элитаға арналып, өте бай адамдардың әлемін мысқылдаған болатын. Бұл жолы дизайнерлер Стивен Радж Бхаскаран мен Ханна Роуз Далтон назарын люкс индустриясында жиі елеусіз қалатын қарапайым адамдарға бұрды.
Шоу Париждегі Республика алаңында өтті. Бұл жер тарихи тұрғыдан бұқаралық наразылықтардың басты символына айналған. Көрсетілімге қатысқан барлық 99 модель түрлі этникалық топтардан шыққан ақ нәсілді емес адамдар болды. Локация мен модельдер құрамын дизайнерлер әдейі, мағыналы түрде таңдады. Дизайнерлер подиумды тек киім көрсету алаңы ретінде ғана емес, сонымен бірге сән әлеміндегі қолжетімділік мәселесін талқылау үшін де кеңінен пайдаланды.

Көрсетілім үш үлкен тарауға бөлінді. Олар Family (Отбасы), Tribe (Тайпа) және Gods (Құдайлар) деп аталды. Бірінші бөлім барынша жеке, автобиографиялық сарында өрбіді. Мұнда Бхаскаран өзінің балалық шағы мен діни ортасына қайта оралды. Подиумға бет-әлпетін тұмшалаған ер адамдар шықты. Бұл әдетте тек әйелдерге ғана тән паранжа дәстүрін жаңаша ұғындыруды көздеді. Крест бейнеленген курталар (Оңтүстік Азияда кең таралған дәстүрлі ұзын жейделер) дизайнердің отбасылық тарихынан сыр шертті. Сонымен бірге Matières Fécales брендіне тән негізгі эстетика толық сақталды. Көрермендер әдейі тозған костюмдерді, ескіргендей әсер беретін сырт киімдер мен кешкі көйлектерді тамашалады.
Екінші тарау наразылық рухына толы болды. Бұл бөлімде дизайнерлер Парижды түрлі мәдениеттер мен субмәдениеттердің қайнаған ортасы ретінде көрсетті. Былғары, балаклава, панк-эстетика және француз триколоры бір-бірімен тамаша үйлесім тапты. Бхаскаранның идеясы бойынша бұл кейіпкерлер өз мәдениеттері мен балама субмәдениеттер туралы қалыптасқан стереотиптерге қарсы тұрады.
Үшінші бөлімде авторлар Париж дәстүрлерін Азияның қолөнерімен және текстилімен шебер ұштастырды. Үндістанның Варанаси қаласында тоқылған сарилер 1950-ші жылдардағы кутюр стиліндегі көлемді пішіндерге айналды. Образдардың бірін жасау үшін 300 метрден астам тюль жұмсалды.
Көрсетілімнің финалы топтаманың басты идеясын нақты түйіндеп берді. Екі жас қара нәсілді модель подиумға Сара Ситкиннің гиперреалистік мүсіндерін көтеріп шықты. Бұл мүсіндер көздеріне доллар купюраларын байлап алған егде жастағы ақ нәсілді ер адамдарды бейнеледі.


SS27 топтамасын сатудан түскен қаражаттың бір бөлігі Франциядағы La Maison d'Allanah коммерциялық емес ұйымына аударылады. Бұл ұйым ЛГБТК+ қауымдастығынан шыққан босқындарды баспанамен қамтамасыз етеді.






























